Πόνος στις αρθρώσεις των δακτύλων. Αιτίες και θεραπεία με φάρμακα και λαϊκές θεραπείες

Κάθε άτομο μπορεί να βιώσει δυσφορία και πόνο στις αρθρώσεις. Οι λόγοι για τον πόνο στις αρθρώσεις των δακτύλων, καθώς και ο τύπος θεραπείας για τις ασθένειες που προκαλούν αυτόν τον πόνο, μπορεί να είναι πολύ διαφορετικοί. Η έλλειψη έγκαιρης και σωστής θεραπείας μπορεί να οδηγήσει σε απώλεια κινητικότητας στις πληγείσες περιοχές. Επομένως, είναι σημαντικό να προσδιορίσετε την αιτία του προβλήματος και να ξεκινήσετε τη θεραπεία.

Πόνος κατά την κάμψη και το ίσιωμα των δακτύλων

Ο πόνος στα δάχτυλα όχι μόνο προκαλεί ενόχληση, αλλά επηρεάζει και την ποιότητα ζωής και κάνει επώδυνες ακόμα και τις πιο απλές καθημερινές δραστηριότητες. Τις περισσότερες φορές είναι ιδιαίτερα έντονο μετά από σωματική πρόσκρουση.

Οι κύριες αιτίες αυτού του φαινομένου περιλαμβάνουν:

• ουρική αρθρίτιδα?
• μώλωπες και κατάγματα?
• Αρθρίτιδα;
• εξάρθρωση ή παραβίαση της ακεραιότητας των συνδέσμων.
• Νόσος Kienböck;
• οστεοαρθρίτιδα?
• αρθρίτιδα;
• Ψωρίαση;
• ερυθηματώδης λύκος;
• στενωτική συνδεσμίτιδα?
• σύνδρομο σήραγγας;
• εγκυμοσύνη και γέννηση?
• Έκθεση σε παρατεταμένη σωματική δραστηριότητα.

Με ποιον γιατρό πρέπει να απευθυνθώ;

Οι αρθρώσεις των δακτύλων πονάνε (οι αιτίες και η θεραπεία μπορεί να είναι απροσδόκητες), επομένως θα πρέπει να συμβουλευτείτε έναν ειδικό χωρίς να προσπαθήσετε να κάνετε αυτοθεραπεία.

Ανάλογα με την πολυπλοκότητα και τις ιδιαιτερότητες της κατάστασης, μπορεί να χρειαστείτε τη βοήθεια των παρακάτω γιατρών:

1. Ρευματολόγος.
2. Νευροπαθολόγος.
3. Χειρουργός.
4. Αιματολόγος.
5. Τραυματολόγος.

Διάγνωση

Υπάρχουν πολλές κύριες μέθοδοι που σας επιτρέπουν να κάνετε μια διάγνωση με μεγάλη ακρίβεια:

1. Ακτινογραφία. Μελέτη για τον προσδιορισμό της ύπαρξης ζημιάς. Για την πληρέστερη δυνατή εικόνα, είναι απαραίτητο να τραβήξετε τρεις φωτογραφίες σε διαφορετικές προβολές. Το κύριο μειονέκτημα αυτού του τύπου εξέτασης είναι η αδυναμία αξιολόγησης των μαλακών ιστών του χεριού.
2. Υπερηχογραφική εξέταση. Συνταγογραφείται ως βοηθητικό μέτρο για την ακριβέστερη διάγνωση. Χάρη στον υπέρηχο, είναι δυνατό να εντοπιστούν οι συνέπειες τραυματισμών και φλεγμονών στους μαλακούς ιστούς.
3. Απεικόνιση μαγνητικού συντονισμού. Χρησιμοποιείται συνήθως για τη διάγνωση μιας ποικιλίας ασθενειών. Χάρη στη μαγνητική τομογραφία, είναι δυνατό να προσδιοριστεί όχι μόνο η ακριβής θέση της παθολογίας, αλλά και ο βαθμός ανάπτυξής της.
4. Ηλεκτροσπονδυλογραφία. Αυτή η εξαιρετικά αποτελεσματική μέθοδος έρευνας χρησιμοποιήθηκε μόλις πρόσφατα. Το κύριο πλεονέκτημά του είναι ότι σας επιτρέπει να ανιχνεύσετε διάφορες ασθένειες των άκρων στα αρχικά στάδια.
5. Αξονική τομογραφία. Πραγματοποιείται για να αποκτήσει μια πλήρη εικόνα της νόσου και να ανιχνεύσει τυχόν αλλαγές στις αρθρώσεις και τον οστικό ιστό.
6. Δισκογραφία σε αντίθεση. Χρησιμοποιείται τακτικά για τον προσδιορισμό παθολογιών του οστικού ιστού χρησιμοποιώντας ειδική βαφή.
7. Παρακέντηση άρθρωσης. Εκτελείται για τη συλλογή υγρών για ανάλυση ή για τη χορήγηση φαρμάκου.
8. Βιοψία δέρματος. Πολύ σπάνια απαιτείται λήψη δείγματος ιστού για εξέταση. Αυτό γίνεται για να επιβεβαιώσει ή να αντικρούσει τη διάγνωση.

Πόνος ουρικής αρθρίτιδας

Οι αρθρώσεις των δακτύλων πονάνε: μόνο ένας ειδικός μπορεί να καθορίσει τις αιτίες και τη θεραπεία. Η ουρική αρθρίτιδα είναι μια σχετικά σπάνια ασθένεια και ως εκ τούτου δεν είναι πολύ δύσκολο να διαγνωστεί. Προσβάλλει συχνότερα τους άνδρες, αλλά στις μέρες μας συχνά υποφέρουν και οι γυναίκες. Εάν η ασθένεια επηρεάζει τα χέρια, ο αντίχειρας συνήθως φλεγμονώνεται.

Η άρθρωση πρήζεται, το δάχτυλο γίνεται αισθητά κόκκινο και το δέρμα αισθάνεται ζεστό.

Ακόμη και ένα ελαφρύ άγγιγμα στην πληγείσα περιοχή προκαλεί έντονο πόνο. Αυτό μπορεί να διαρκέσει 3-4 ημέρες, μετά τις οποίες η επίθεση εξαφανίζεται εντελώς. Αλλά μετά από λίγο ο πόνος επανέρχεται. Αρχικά, τα μεσοδιαστήματα μεταξύ των επιθέσεων είναι πολύ μεγάλα - από 1 έως 8 μήνες, αλλά με την πάροδο του χρόνου η κλινική εικόνα αλλάζει.

Τα μεσοδιαστήματα γίνονται μικρότερα, οι προσβολές μεγαλύτερες και πιο επώδυνες. Εάν η ουρική αρθρίτιδα δεν αντιμετωπιστεί, ο πόνος παραμένει μόνιμος. Αυτή η ασθένεια οδηγεί στη σταδιακή καταστροφή του αρθρικού χόνδρου και σχηματίζονται κοιλότητες γεμάτες με μικροσκοπικούς κρυστάλλους ουρικού νατρίου στα παρακείμενα οστά.

Η ασθένεια αντιμετωπίζεται καλά και η επαφή με έναν αρμόδιο γιατρό θα βοηθήσει στη γρήγορη ανακούφιση του πόνου. Η πιο σημαντική προϋπόθεση για την επιτυχή αποκατάσταση είναι η συμμόρφωση με τη δίαιτα που συνταγογραφείται από έναν ειδικό.

Στην οξεία μορφή της νόσου, συνταγογραφούνται ΜΣΑΦ ή ειδικά αναπτυγμένα φάρμακα με βάση το αλκαλοειδές τροπολόνης. Οι κομπρέσες βότκας είναι αποδεκτές ως τοπική θεραπεία. Χρησιμοποιούνται επίσης αναστολείς οξειδάσης ξανθίνης.

Ορισμένες λαϊκές θεραπείες μπορούν να έχουν σημαντικά θετική επίδραση σε αυτήν την ασθένεια:

1. Κομπρέσα μουστάρδας με σόδα και μέλι. Η μουστάρδα, το μέλι και η λεμονάδα ανακατεύονται καλά σε ίσες αναλογίες και εφαρμόζονται στην προθερμασμένη ένωση.
2. Λοσιόν ενεργού άνθρακα. 10 ταμπλέτες άνθρακα αλέθονται και αναμιγνύονται με νερό. Το μείγμα εφαρμόζεται στην άρθρωση και αφήνεται κάτω από το φιλμ όλη τη νύχτα.
3. Μπάνιο με θαλασσινό αλάτι. Για ένα λίτρο πολύ ζεστό νερό χρησιμοποιήστε μισή κουταλιά της σούπας θαλασσινό αλάτι. Τοποθετήστε το χέρι σας στο λουτρό που προκύπτει και περιμένετε να κρυώσει τελείως το νερό.

Για μώλωπες και κατάγματα

Οι τραυματισμοί στις αρθρώσεις των δακτύλων προκαλούνται συνήθως από αθλήματα ή απρόσεκτη συμπεριφορά στο σπίτι. Δεν είναι πάντα δυνατό να προσδιοριστεί ανεξάρτητα εάν υπάρχει κάταγμα, αλλά υπάρχουν ορισμένα σημάδια που πρέπει να προσέξετε.

Εάν ένα δάχτυλο έχει μώλωπες, η κινητικότητα διατηρείται. Εμφανίζεται ένα χαρακτηριστικό οίδημα που μπορεί να αυξηθεί κατά τη διάρκεια της πρώτης ημέρας. Ο πόνος διαρκεί αρκετές ώρες και μετά υποχωρεί. Εάν ο τραυματισμός είναι σοβαρός, μπορεί να εμφανιστεί σοβαρό αιμάτωμα.

Εάν ο τραυματισμός είναι πιο σοβαρός και η ακεραιότητα των οστών διακυβεύεται, αυτό μπορεί να αναγνωριστεί από την αδυναμία κίνησης του δακτύλου ή, αντίθετα, από την αφύσικη κινητικότητά του. Επιπλέον, με ένα κάταγμα, ο πόνος στην τραυματισμένη περιοχή δεν μειώνεται, αλλά αυξάνεται (αυτό οφείλεται στη μετατόπιση των κατεστραμμένων περιοχών των οστών).

Ένας τραυματολόγος μπορεί να εντοπίσει ένα κάταγμα με γυμνό μάτι, αλλά απαιτείται ακτινογραφία για να επιβεβαιωθεί η διάγνωση.

Σε περίπτωση μώλωπας, ο γιατρός μπορεί να συνταγογραφήσει αντιφλεγμονώδη και αναλγητικά φάρμακα και να προσφέρει αλοιφές για εξωτερική χρήση που ανακουφίζουν από το πρήξιμο και έχουν επουλωτική δράση στους κατεστραμμένους ιστούς.

Εάν το κάταγμα δεν μετατοπιστεί, χρησιμοποιείται ειδικός σταθεροποιητής. Ο χρόνος χρήσης τέτοιων σταθεροποιητικών είναι περίπου 1 μήνας. Εάν έχουν εκτοπιστεί θραύσματα οστών, πρώτα συγκρίνονται και στη συνέχεια εφαρμόζεται γύψος για 2-3 εβδομάδες. Σε προχωρημένες περιπτώσεις απαιτείται χειρουργική επέμβαση υπό γενική αναισθησία και τοποθέτηση μεταλλικών συρμάτων.

Μετά από ένα μήνα αφαιρούνται και το έμπλαστρο εφαρμόζεται ξανά για έως και 5 εβδομάδες. Μετά την αφαίρεση των συσκευών στερέωσης, είναι σημαντικό να ξεκινήσετε αμέσως την «ανάπτυξη» του δακτύλου μέσω ενεργών κινήσεων.

Εάν οι λαϊκές θεραπείες είναι απαράδεκτες για κατάγματα, μπορεί να είναι πολύ χρήσιμες για μώλωπες, ειδικά μικρούς:

1. Για να ανακουφίσετε το πρήξιμο, μπορείτε να απλώσετε μια φέτα φρέσκιας πατάτας ή φλούδα πατάτας στο τραυματισμένο δάχτυλο, να το τυλίξετε με έναν επίδεσμο και να το αφήσετε για αρκετές ώρες.
2. Ο χυμός Plantain που χρησιμοποιείται ως λοσιόν δύο έως τρεις φορές την ημέρα θα βοηθήσει στην επιτάχυνση της εξάλειψης ενός μώλωπα.
3. Ως αντιφλεγμονώδης παράγοντας, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε σκόνη Bodyaga αραιωμένη με νερό για να φτιάξετε μια αλοιφή.

Για εξαρθρήματα και βλάβες των συνδέσμων

Ένα εξάρθρημα ή ρήξη του συνδετικού ιστού είναι πάντα επώδυνο και προκαλεί άμεση ενόχληση. Αυτό συμβαίνει συχνότερα με τον αντίχειρα, κάτι που εξηγείται από τη δομή της άρθρωσης.

Οι χαρακτήρες περιλαμβάνουν:

• ορατή παραμόρφωση της άρθρωσης.
• μαχαίρι πόνο?
• αδυναμία να λυγίσει ένα δάχτυλο?
• πρήξιμο της άρθρωσης?
• Ωχρότητα του δακτύλου.

Τα μέτρα του γιατρού περιλαμβάνουν ανακούφιση από τον πόνο, ευθυγράμμιση της άρθρωσης και εφαρμογή γύψου για έως και 2-3 εβδομάδες. Εάν οι τραυματισμοί είναι σοβαροί, μπορεί να χρειαστεί χειρουργική επέμβαση.

Για την αρθρίτιδα

Η αρθρίτιδα είναι μια φλεγμονώδης νόσος της άρθρωσης. Μπορεί να επηρεάσει οποιαδήποτε άρθρωση, αλλά η αρθρίτιδα των δακτύλων είναι ιδιαίτερα σοβαρή. Αυτή η ασθένεια είναι πολύ πιο συχνή από την οστεοαρθρίτιδα.

Φυσιολογικά, η λειτουργία της φυσικής λίπανσης της άρθρωσης της άρθρωσης εκτελείται από ένα ειδικό υγρό που εκκρίνεται από τον αρθρικό υμένα. Αυτό επιτρέπει στον χόνδρο της άρθρωσης να απορροφά θρεπτικά συστατικά. Η αρθρίτιδα είναι μια φλεγμονή αυτής της μεμβράνης. Ως αποτέλεσμα, η ποσότητα του υγρού που απελευθερώνεται αυξάνεται, η σύστασή του αλλάζει και αρχίζει να απελευθερώνεται ορώδες, αιμορραγικό ή πυώδες εξίδρωμα.

Η ασθένεια μπορεί να αναγνωριστεί από τα ακόλουθα συμπτώματα:

• κινητική διαταραχή?
• Πόνος;
• Παραβίαση της δομής και απόκλιση του μεγέθους της άρθρωσης από τον κανόνα.
• Οίδημα και ερυθρότητα του δέρματος.

Η πολυαρθρίτιδα είναι πιο χαρακτηριστική για τα χέρια, στα οποία η βλάβη επηρεάζει πολλές αρθρώσεις ταυτόχρονα. Μερικές φορές αναπτύσσεται φλεγμονή μιας άρθρωσης - μονοαρθρίτιδα. Υπάρχουν περιπτώσεις που η αρθρίτιδα συνοδεύεται από ουρική αρθρίτιδα. Η αρθρίτιδα αντιμετωπίζεται με φαρμακευτική αγωγή, φυσικοθεραπεία και μασάζ.

Τα ΜΣΑΦ χρησιμοποιούνται για την καταστολή της φλεγμονώδους διαδικασίας. Συχνή είναι επίσης η χρήση στεροειδών ορμονών, οι οποίες εγχέονται στην κοιλότητα της άρθρωσης. Για τη θεραπεία της αρθρίτιδας μολυσματικής φύσης, χορηγούνται αντιβιοτικά, συμπεριλαμβανομένων των αντιβιοτικών ευρέος φάσματος. Η αποκατάσταση του αρθρικού χόνδρου εξασφαλίζεται με τη λήψη χονδροπροστατευτικών.

Μετά την υποχώρηση της φλεγμονής, ο ειδικός μπορεί να συνταγογραφήσει φυσιοθεραπεία και θεραπευτικό μασάζ.

Οι ακόλουθες λαϊκές θεραπείες μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως βοηθητική θεραπεία για την ανακούφιση των συμπτωμάτων:

• λουτρά με αφέψημα από φύλλα σημύδας.
• πάρτε ζεστό γάλα με χυμό σκόρδου.
• Κομπρέσες από φύλλα λάχανου, κολλιτσίδας ή κολτσοπούλας.

Με τη νόσο του Kienböck

Οι αιτίες και η θεραπεία ασθενειών στις οποίες πονάνε οι αρθρώσεις των δακτύλων, σε ορισμένες περιπτώσεις δεν ανέχονται την παραμικρή καθυστέρηση. Για παράδειγμα, αν μιλάμε για τη νόσο του Kienbeck. Συνίσταται σε διαταραχή της φυσιολογικής κυκλοφορίας του αίματος στο μήλο του καρπού και έχει απρόβλεπτη πορεία.

Με αυτή την παθολογία, οι ασθενείς συνήθως παραπονούνται για πόνο στον καρπό, ο οποίος αυξάνεται με τη σωματική δραστηριότητα. Η μαγνητική τομογραφία σε αυτή την περίπτωση βοηθά να γίνει η πιο ακριβής διάγνωση. Εάν είναι δυνατό να εντοπιστεί η ασθένεια σε πρώιμο στάδιο, πραγματοποιείται μια σχετικά τραυματική επέμβαση - μείωση της ακτίνας.

Εάν το οστό έχει ήδη καταστραφεί μερικώς, μπορεί να αντικατασταθεί με τεχνητό εμφύτευμα. Η φυσιοθεραπεία και η συντηρητική θεραπεία δεν βοηθούν στη διαχείριση της νόσου, αλλά μπορούν να βοηθήσουν στην ανακούφιση του πόνου.

Για την οστεοαρθρίτιδα

Η οστεοαρθρίτιδα είναι μια παθολογική ασθένεια που προσβάλλει τις αρθρώσεις των δακτύλων και οδηγεί σε διάσπαση του χόνδρινου ιστού και παραμόρφωση των αρθρώσεων.

Η οστεοαρθρίτιδα χαρακτηρίζεται από τις ακόλουθες εκδηλώσεις:

• Δυσκαμψία στα δάχτυλα το πρωί.
• πρήξιμο των αρθρώσεων, ερυθρότητα του δέρματος.
• η εμφάνιση κύστεων?
• Καθώς η ασθένεια εξελίσσεται, ο πόνος αυξάνεται.

Δεν υπάρχει πλήρης θεραπεία, επομένως η θεραπεία συνήθως στοχεύει στην ελαχιστοποίηση της φλεγμονής, στην ανακούφιση του πόνου, στην επιβράδυνση της παραμόρφωσης και στη βελτίωση της ποιότητας ζωής. Συνταγογραφούνται φυσιοθεραπεία, άσκηση και πλήθος αντιφλεγμονωδών φαρμάκων.

Η χρήση παραδοσιακών μεθόδων συμβάλλει στην ανακούφιση της κατάστασης του ασθενούς:

• κομπρέσες βρώμης?
• βάζοντας ζεστό θαλασσινό αλάτι.
• κομπρέσες κρεμμυδιού?
• Μπάνια με φασκόμηλο, σπάγκο ή χαμομήλι.

Στον ερυθηματώδη λύκο

Ο ερυθηματώδης λύκος είναι μια χρόνια αυτοάνοση νόσος. Τα ακριβή αίτια της ανάπτυξής του είναι προς το παρόν άγνωστα, γεγονός που καθιστά δύσκολη τη θεραπεία. Η πιο κοινή εκδήλωση της νόσου είναι η βλάβη των αρθρώσεων. Οι αισθήσεις πόνου μπορεί να εμφανιστούν σε μία ή περισσότερες αρθρώσεις και μπορεί να είναι ποικίλης διάρκειας και έντασης.

Οι αρθρώσεις των δακτύλων πονάνε – οι αιτίες και η θεραπεία μπορεί να είναι απροσδόκητες για τον ασθενή. Για παράδειγμα, ο ερυθηματώδης λύκος δεν είναι πλήρως ιάσιμος, επομένως ο κύριος στόχος είναι η παρατεταμένη ύφεση. Η βάση της θεραπείας είναι η βιταμίνη D και ένα παράγωγο 4-αμινοκινολίνης. Με ενεργές εκδηλώσεις λύκου, συνταγογραφείται ορμονοθεραπεία.

Στην αρθρίτιδα

Η αρθρίτιδα είναι μια φλεγμονώδης διαδικασία κατά την οποία συσσωρεύεται υγρό στην κοιλότητα του κελύφους της άρθρωσης. Συνήθως αναπτύσσεται μόνο σε μία άρθρωση. Μπορεί να προκληθεί από τραυματισμό ή μία από τις ασθένειες που αναφέρθηκαν παραπάνω.

Τυπικά, η αρθρίτιδα συνοδεύεται από τέντωμα της άρθρωσης, πόνο και αίσθημα έκρηξης. Μερικές φορές υπάρχει κακουχία και ήπια υπερθερμία. Δεδομένου ότι η αρθρίτιδα είναι συχνά μια συμπτωματική εκδήλωση άλλων ασθενειών, ο ασθενής παραπέμπεται στον κατάλληλο ειδικό: ενδοκρινολόγο, αιματολόγο. Εάν η αιτιολογία της αρθρίτιδας δεν μπορεί να προσδιοριστεί, μπορεί να χρειαστεί νοσηλεία.

Για την ψωρίαση

Η ψωρίαση είναι μια χρόνια ασθένεια που επηρεάζει την επιφάνεια του δέρματος, τα νύχια και, σε σοβαρές περιπτώσεις, τις αρθρώσεις. Οι πρώτες συγκεκριμένες πλάκες εμφανίζονται στην επιφάνεια των χεριών και μετά αρχίζουν να εξαπλώνονται. Η ψωρίαση των αρθρώσεων θεωρείται μια από τις πιο σοβαρές μορφές της νόσου. Επηρεάζει πρώτα τις αρθρώσεις μεταξύ των φαλαγγών των δακτύλων και στη συνέχεια εξαπλώνεται σε άλλους αρθρικούς χόνδρους.

Η θεραπεία της ψωρίασης των αρθρώσεων είναι παρόμοια με τη θεραπεία της αρθρίτιδας: χρησιμοποιούνται αντιφλεγμονώδη φάρμακα, ανοσοτροποποιητές και μερικές φορές κορτικοστεροειδή ορμόνες. Εάν η ασθένεια είναι σοβαρή, μερικές φορές συνταγογραφείται καθαρισμός αίματος.

Η ψωρίαση είναι δύσκολο να αντιμετωπιστεί, επομένως η θεραπεία μπορεί να συμπληρωθεί με τη χρήση παραδοσιακών μεθόδων:

• λουτρά αλατιού για τα χέρια?
• κομπρέσες σκόρδου θρυμματισμένο?
• Εφαρμογή ιχθυελαίου σε πλάκες.
• Σκουπίστε το δέρμα με μια λοσιόν με βάση τη φελαντίνη.

Με στενωτική συνδεσμίτιδα

Η συνδεσμίτιδα είναι μια φλεγμονώδης βλάβη των συνδέσμων που προκαλείται από τραυματισμό ή μολυσματική ασθένεια. Αυτό συνοδεύεται από ενόχληση και πόνο στους συνδέσμους καθώς και σημαντική μείωση της απόδοσης. Συνήθως εντοπίζεται σε μια συγκεκριμένη ζώνη.

Ανάλογα με την αιτία της νόσου, η θεραπεία μπορεί να είναι συντηρητική (ακινητοποίηση της άρθρωσης, φαρμακευτική θεραπεία με αντιφλεγμονώδη και γλυκοκορτικοστεροειδή, φυσιοθεραπεία) ή χειρουργική.

Οι λαϊκές θεραπείες βοηθούν στην ανακούφιση από την ενόχληση στα αρχικά στάδια της νόσου:

• Κομπρέσες από φύλλα αλόης.
• κομπρέσες ακατέργαστης πατάτας.
• Αλοιφή καλέντουλας.

Για το σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα

Το σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα εμφανίζεται λόγω συμπίεσης του μέσου νεύρου.

Πριν επισκεφτείτε έναν γιατρό, είναι εύκολο να το αναγνωρίσετε καθώς έχει πολύ συγκεκριμένα σημάδια:

• μούδιασμα των δακτύλων?
• Καίω;
• αδυναμία του χεριού?
• δυσάρεστος αλλά όχι μαχαιρωτός πόνος στον καρπό.

Η θεραπεία συνίσταται σε στερέωση του καρπού στη σωστή θέση, ηλεκτροφόρηση υπό αναισθησία, συνταγογράφηση ΜΣΑΦ και τοπική χορήγηση γλυκοκορτικοειδούς. Η προχωρημένη νόσος απαιτεί χειρουργική επέμβαση.

Πόνος στις αρθρώσεις των δακτύλων κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης

Εκτός από τις αναφερόμενες ασθένειες, μια έγκυος μπορεί να εμφανίσει πόνο στις αρθρώσεις των δακτύλων για τους ακόλουθους λόγους:

1. Παραγωγή της ορμόνης ραλαξίνης, η οποία είναι υπεύθυνη για την απαλότητα των αρθρώσεων. Αυτό είναι απαραίτητο για μια πιο φυσική και ανώδυνη πορεία τοκετού, αλλά έχει επιζήμια επίδραση στις αρθρώσεις ολόκληρου του σώματος. Δεν υπάρχει θεραπεία για αυτή την πάθηση, αλλά υποχωρεί μετά τη γέννηση του μωρού.
2. Έλλειψη ασβεστίου, βιταμινών και άλλων θρεπτικών συστατικών. Μπορείτε να μάθετε τι ακριβώς λείπει από το σώμα σας με μια εξέταση αίματος.

Τα λουτρά με προσθήκη θαλασσινού αλατιού, φύλλα σημύδας, πευκοβελόνες ή πίτουρο είναι τα καλύτερα για την ανακούφιση των συμπτωμάτων.

Μετά τη γέννηση

Μέσα σε 2 εβδομάδες μετά τον τοκετό, μια γυναίκα μπορεί να εμφανίσει πόνο στις αρθρώσεις που σχετίζεται με την αποκατάσταση της φυσικής ισορροπίας στο σώμα, συμπεριλαμβανομένου του νερού και του αλατιού. Αυτή τη στιγμή, είναι καλύτερα να μην τεντώσετε τα χέρια σας και να συμβουλευτείτε έναν ειδικό που θα συνταγογραφήσει σύμπλοκα βιταμινών και μετάλλων.

Μετά τον αθλητισμό

Ο πόνος και το τσούξιμο στις αρθρώσεις των δακτύλων μετά την άσκηση είναι πολύ συνηθισμένο. Συνήθως δεν συνδέονται με ασθένεια ή τραυματισμό.

Εάν πρόκειται απλώς για σωματική υπερφόρτωση, η λήψη των παρακάτω συμπληρωμάτων διατροφής θα βοηθήσει στην εξάλειψη του προβλήματος:

• Ωμέγα-3 λιπαρά;
• γλυκοζαμίνη και χονδροϊτίνη.
• Βεταΐνη.

Όλα αυτά τα προϊόντα πωλούνται σε φαρμακεία και χρησιμοποιούνται ενεργά από αθλητές των οποίων η φυσική δραστηριότητα είναι πολύ υψηλότερη από αυτή των απλών ανθρώπων.

Διατροφή για πόνο στις αρθρώσεις

Η κακή διατροφή είναι ένας από τους σημαντικότερους παράγοντες που επηρεάζουν αρνητικά την υγεία των αρθρώσεων. Περιορίζοντας τη διατροφή σας, μπορείτε να αποτρέψετε την ανάπτυξη ασθενειών όπως η ουρική αρθρίτιδα, η αρθρίτιδα και η αρθροπάθεια και να ανακουφίσετε την εξέλιξή τους.

Τα άτομα που είναι επιρρεπή σε παθήσεις των αρθρώσεων συνιστάται να καταναλώνουν τροφές πλούσιες σε:

• κολλαγόνο (ζελατίνη, ζωμοί, ζελέ κρέατα)?
• Θείο (κρέας κοτόπουλου, δημητριακά και όσπρια, ραπανάκια, λάχανο, μήλα).
• Σελήνιο (γάλα, μπακαλιάρος, ψωμί ολικής αλέσεως, θαλασσινά, φύκια)?
• Ωμέγα-3 λιπαρά (λιπαρά ψάρια, λάδι λιναρόσπορου).

Ποια τρόφιμα δεν συνιστώνται για κατανάλωση εξαρτάται από την εκάστοτε νόσο των αρθρώσεων.

Ωστόσο, σύμφωνα με γενικές συστάσεις, θα πρέπει να αποφεύγετε:

• αλκοολούχα ποτά?
• αλατισμένα και καπνιστά προϊόντα.
• Κονσερβοποιημένα κρέατα?
• Υποπροϊόντα κρέατος.

Αφού συμβουλευτείτε το γιατρό σας, μπορείτε να διευκρινίσετε ποιο πρόγραμμα διατροφής ενδείκνυται σε κάθε μεμονωμένη περίπτωση.

Γυμναστική για τα δάχτυλα

Οι αρθρώσεις των δακτύλων πονάνε - οι αιτίες και η θεραπεία πρέπει να καθοριστούν από ειδικό. Για να καταπολεμήσετε την ασθένεια, μπορείτε να καταφύγετε σε πρόσθετα μέτρα.

Οι ασκήσεις ενδείκνυνται τόσο για την οστεοαρθρίτιδα όσο και για την πρόληψή της:

1. Σφίξτε απαλά τα δάχτυλά σας σε μια γροθιά για 30-60 δευτερόλεπτα και ανοίξτε τα, αυξάνοντας στο μέγιστο την απόσταση μεταξύ των δακτύλων.
2. Πιέστε απαλά την παλάμη του χεριού σας σε μια επίπεδη επιφάνεια (όπως ένα τραπέζι).
3. Κινήσεις τσιμπήματος (μπορείτε να χρησιμοποιήσετε μια μπάλα από μαλακό υλικό).
4. Πιέστε την παλάμη σας σε μια επίπεδη επιφάνεια και ανασηκώστε κάθε δάχτυλο ξεχωριστά.

Δεν πρέπει να υπάρχει πόνος στις αρθρώσεις των δακτύλων κατά την εκτέλεση αυτών των ασκήσεων. Οι κινήσεις πρέπει να είναι όσο το δυνατόν πιο απαλές και απαλές. Κάνοντας γυμναστική τακτικά, μπορείτε να βελτιώσετε την κινητικότητα των χεριών σας για πολλά χρόνια.

Σε οποιαδήποτε ηλικία, είναι σημαντικό να δίνετε προσοχή στην υγεία των αρθρώσεων. Εάν εντοπίσετε έγκαιρα τους λόγους για τον πόνο στις αρθρώσεις των δακτύλων σας και επιλέξετε θεραπεία κατάλληλη για την πάθηση, μπορείτε να αποφύγετε μελλοντικές επιπλοκές.